Vandaag hebben we een verjaardag (onze twee nichtjes uit Leiden zijn jarig) en dus weten we al dat er taart gegeten gaat worden.
We ontbijten met ons eigen gebakken brood, met notenkaas, rambol en de kipfilet zonder de extra suiker. Natuurlijk een eitje en vers geperste sinaasappelsap voor een extra boost aan vitamine D. Onze oudste zoon zegt na het ontbijt dat hij zo vol zit ... eigenlijk net teveel gegeten ;-)
Op de verjaardag kiezen alle kinderen een grote wafel met chocola, we snappen het wel. Ikzelf neem een citroencake stukje, mijn vrouw een stukje slagroomtaart met chocola. Verder geen ongezonde dingen, ook omdat we redelijk op tijd vertrekken (voordat de bitterballen op tafel komen).
Thuis eten we een heerlijke macaroni met prei, paprika en vis. Ze krijgen allemaal een kokosmacron als 'toetje', ze willen eigenlijk allemaal een tweede koek. We grijpen dit aan, om te bespreken dat we denken dat onze verslaving aan zoetigheid eigenlijk niet echt is afgenomen. Op de verjaardag hadden ze allemaal zin in nog een stuk taart, ook bij een kokosmacron snakken ze allemaal naar nog een tweede. Dit zou, volgens het verhaal van onze Belgische inspiratiebron, op een gegeven moment toch moeten afnemen?
Misschien komt het doordat we eigenlijk nog alle dagen wel iets van 'zoetigheid' eten, of dat nu is in de vorm van appel-plaatkoek, bananenbrood of kokosmacron. We willen het experiment nog een maand doorzetten, dus ook in de maand februari waarbij we dan ook minder onze toevlucht gaan zoeken in de zoetigheid door het extra gebruik van appelstroop, agavesiroop of honing. Na wat tegenstribbelen van oudste dochter en jongste zoon gaan ze akkoord, we gaan door!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten